Dennis Aaij | Schrijver. Podcastmaker. Verteller.

"Nieuwsgierigheid is mijn werkwijze"

Ik schrijf verhalen, maak podcasts en vertel over het alledaagse. Niet op zoek naar het grote verhaal, maar naar de kleine verhalen die zich iedere dag aandienen.

Recent verhaal:

CREWDe dag begint om half 8. Er wordt aangebeld. Ik zie door de ramen niet wie het is maar ik heb een vermoeden. Dat vermoeden heeft alles te maken met het naderende evenement. Dat naderende evenement vindt plaats op het kerkplein waar we vlakbij wonen. Dat kerkplein is voor mij voornamelijk een parkeerplaats voor de auto; voor Nicole is het plein ook een plek waar ze met beweeglijke dorpsgenoten een keer per week aan buitensport doet. Dat is goed voor je.Terug naar het naderende evenement. Dat is een groot evenement waarbij er een podium moet worden opgebouwd en een biertap moet worden geplaatst. Dit jaar zijn de weersomstandigheden tropisch, dus moet er ter verkoeling ook een fors tentdoek over het plein worden gespannen. Daarbij is het natuurlijk van belang dat alle voertuigen, die op het plein geparkeerd staan, tijdig worden verwijderd zodat de mannen en vrouwen van het goede zweet de boel kunnen opbouwen. Hiervoor werden een week geleden (zoals ieder jaar) reeds pamfletten onder de ruitenwissers gestoken. Onze auto hebben we voor de gelegenheid bij onze buurvrouw op het erf geparkeerd.Toch wist ik dat een van de vrijwilligers vroeg of laat zou komen aanbellen. Ik was me namelijk bewust van een achtergebleven motorfiets op het kerkplein. Die moest natuurlijk weg, dus het speurwerk naar de eigenaar ging vooraf aan het hele opbouwen, want die motor stond daar niet handig.Het was een jonge meid. Gekleed in een t-shirt van het naderende evenement. Op de rug en linkerborst prijkte het woord ‘CREW’. Ik liep voor de gelegenheid even naar buiten.‘Meneer, is de motor op het kerkplein misschien van u?’Ik vertelde het meisje van de ‘CREW’, dat ik wel wist dat de motor van de buurman was maar dat betreffende buurman vermoedelijk met vakantie was. Aanbellen was niet nodig.Zichtbaar teleurgesteld en verslagen keerde ze terug naar de andere ‘CREW’-leden. Ja, dacht ik bij mezelf, dit had ik al voorzien. Wegslepen of eromheen bouwen. Ik was benieuwd.Vanuit de tuin kon ik horen dat de opbouwwerkzaamheden waren gestart. Arrow Classic Rock.Het moet rond een uur of twee in de middag zijn geweest dat de werkzaamheden waren volbracht. De dubbele aanhangwagen werd leeg op het terrein van mijn overbuurman geparkeerd. De gehele CREW, waarvan enkele met T-shirts van eerdere edities van het naderende evenement, begeleide de aanhangwagens en hielp deze naar de parkeerplek te duwen. Ik zag alles vanachter het raam. Het bovenluik stond open en toen de tevreden ‘CREW’ zich afkloppend terugliep naar het kerkplein, kon een vrijwilliger het toch niet laten. Het was een vrijwilliger van het wantrouwende soort. Hij zag me staan en liep naar het openstaande bovenluikje.‘Die motor op het plein, meneer, die was niet van u toch?’‘Nee.’‘Van de buurman hè?’ klonk het retorisch.‘Ja.’‘En die was op vakantie toch?’Ik knikte.Ik ben die middag even gaan kijken bij het evenement. Ik had geen kaartje dus wierp een blik door een opening in het zeil dat om het kerkplein was gespannen.Ik zag de motor. Eromheen een driehoek dranghekken.
Een eilandje.

Dennis Aaij - Schrijver. Podcastmaker. Verteller.